វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ព្រហាវន

នាម· noun [ព្រៈ-ហា-វាន់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ព្រៈ-ហា-វាន់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ព្រៃធំ, ព្រៃស្ដុក, ដងព្រៃធំ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ព្រៃធំ, ព្រៃស្ដុក, ដងព្រៃធំ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ប្រើសមាសបោលចូលព្រហាវន បាំងខ្លួនបំភាន់ព្រះនេត្រក្សត្រ ចួនកាលឱ្យឃើញចួនកាលបាត់ ពួកពលប្រឹងស្កាត់រកប្រសាច។ ហៅថា ព្រហារញ្ញ ឬ ព្រហារណ្យ ក៏បាន។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ព្រហា "ធំ, ស្ដុក, ចម្រើន, មាំមួន ..." + វន "ព្រៃ" > ព្រហាវន; សំ. វ្ឫហត៑ + វន > វ្ឫហទ្វន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់