វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រហ្មទត្ត
នាម· noun [ព្រំ-មៈ-ទាត់]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ព្រំ-មៈ-ទាត់] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកឱ្យនូវទានដ៏ប្រពៃ; ព្រះនាមរបស់ព្រះមហាក្សត្រិយ៍មួយព្រះអង្គគ្រប់គ្រងក្រុងពារាណសីសម័យមុនពុទ្ធកាល។
