វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្រៃរបោះ
នាម· noun [ព្រៃ-រ-បោះ]
Learner aid: noun · [ព្រៃ-រ-បោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រភេទព្រៃដុះរង្វើលៗ ដាច់ៗពីគ្នា ឬដុះដោយដុំៗ ដែលជាព្រៃធម្មជាតិ ឬជាព្រៃដែលនៅសេសសល់ពីការកាប់ឆ្ការដើម្បីតាំងទីលំនៅនិងដាំដំណាំ។
