វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ព្រះ

នាម· noun [ព្រះ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ព្រះ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពាក្យនេះខ្មែរប្រើក្លាយមកដោយ វ > ព + រ + ះ > ព្រះ; សម្រាប់ហៅឋានន្តរមន្ត្រីស័ក្ដិ ៦ហ៊ូពាន់ចុះបន្ទាប់ពីទីឧកញ៉ាមក :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ព្រះ—

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម

រាយការណ៍កំហុស

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“មន្ត្រីទីព្រះ។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ព្រះ— ព្រះថោង ព្រះបត់ ព្រះបាទ ព្រះភូម ព្រះខ្លប ព្រះជីវ៍ ព្រះយកនំ ព្រះអង្គ ព្រះក្រាប

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. វរ ប្រើជា គុ. "ប្រសើរ, ខ្ពង់ខ្ពស់, លើសលន់ ជាចម្បង ដែលគួរប្រាថ្នា, គួរចង់បាន" ប្រើជា ន. ក៏បាន "ពរ ស្វាមី កូនប្រសាប្រុស សេចក្ដីប្រាថ្នា ...")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់

ផ្កានាម ផ្ទះនាម ផ្លូវនាម