Learner aid: adjective · [ភាប់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលគួរ, ដែលគួរដល់កិច្ចការ; ដែលមានសំណាងល្អ, ដែលមានសេចក្ដីសុខ :
ដែលគួរ, ដែលគួរដល់កិច្ចការ; ដែលមានសំណាងល្អ, ដែលមានសេចក្ដីសុខ :
“មានភ័ព្វ, ឥតភ័ព្វ។”
សេចក្ដីសុខ, ការគួរ; លាភ; ការរស់នៅ ...។ ខ្មែរច្រើនសំដៅសេចក្ដីថា "សំណាង, ព្រេងសំណាង"។
បុណ្យសំណាង។
បុគ្គលដែលមានសំណាងល្អ; បុគ្គលដែលគួរបួសជាបព្វជិតក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាបាន។
ដែលមានសភាពដ៏សមគួរ។
ភ័ព្វសំណាងដែលជាប់មកពីជាតិមុន។
(ព.ផ្ទ. អភ័ព្វឬអភ័ព្យ)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ភព្វ; សំ. ភវ្យ)
