វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្នែល
គុណនាម· adjective [ភ្នែល]
Learner aid: adjective · [ភ្នែល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលសម្ទែលចេញច្បាស់លាស់ (ច្រើននិយាយតែពីពោះ) :
Learner aid: adjective · [ភ្នែល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលសម្ទែលចេញច្បាស់លាស់ (ច្រើននិយាយតែពីពោះ) :
ដែលសម្ទែលចេញច្បាស់លាស់ (ច្រើននិយាយតែពីពោះ) :
“ពោះភ្នែល (ព.សា.)។”
ដែលបោលឬរត់បោះជើងយាងយាវឬលោតរង្វើលៗ :
“គោបោលភ្នែលៗ, រត់ភ្នែលៗ, លោតភ្នែលៗ។”
(វេវ. ផ្នាលៗ, ផ្នែលៗ និយាយតាមទម្លាប់ប្រើ)។