វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្រឹតក
នាម· noun [ភ្រឹ-តៈកៈ] ឬ [ភ្រឹ-ដក់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ភ្រឹ-តៈកៈ] ឬ [ភ្រឹ-ដក់] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកធ្វើការឈ្នួល, កូនឈ្នួល; អ្នកបម្រើ, កម្មករ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ភ្រឹតិកា