វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លឹក
កិរិយាសព្ទ· verb [ភ្លឹក]
Learner aid: verb · [ភ្លឹក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រលត់ស្មារតីស្លុងជ្រៅមិនដឹងខ្លួនដោយឈឺដាបខ្លាំង (ទីទៃពីដេកលក់តាមធម្មតា) :
Learner aid: verb · [ភ្លឹក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រលត់ស្មារតីស្លុងជ្រៅមិនដឹងខ្លួនដោយឈឺដាបខ្លាំង (ទីទៃពីដេកលក់តាមធម្មតា) :
រលត់ស្មារតីស្លុងជ្រៅមិនដឹងខ្លួនដោយឈឺដាបខ្លាំង (ទីទៃពីដេកលក់តាមធម្មតា) :
“គាត់ភ្លឹកម្ដងៗទៅហើយ។”
ស្លុតស្មារតី, ខ្លាចចំប្រប់ :
“សម្បើមគួរភ្លឹក, ឥតភ្លឹក។”