វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លើតភ្លើន
កិរិយាសព្ទ· verb [ភ្លើត-ភ្លើន](ស. អ.ថ. ផ្លឺតផ្លឺន ប្រើជា គុ. ឬ គុ.កិ. “ដែលរីករាយ សប្បាយភ្លេចខ្លួន”)
Learner aid: verb · [ភ្លើត-ភ្លើន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រីករាយសប្បាយហួសពេក :
Learner aid: verb · [ភ្លើត-ភ្លើន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រីករាយសប្បាយហួសពេក :
រីករាយសប្បាយហួសពេក :
“ចិត្តភ្លើតភ្លើន។”
(ស. អ.ថ. ផ្លឺតផ្លឺន ប្រើជា គុ. ឬ គុ.កិ. “ដែលរីករាយ សប្បាយភ្លេចខ្លួន”)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. អ.ថ. ផ្លឺតផ្លឺន ប្រើជា គុ. ឬ គុ.កិ. “ដែលរីករាយ សប្បាយភ្លេចខ្លួន”)