វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ភ្លៀង

កិរិយាសព្ទ· verb [ភ្លៀង]

Learner aid: verb · [ភ្លៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

(នាមកិរិយា) ធ្លាក់ទឹកពីអាកាសចុះមក, បង្អុរឱ្យធ្លាក់ទឹកគ្រាប់តូចៗល្មមឬថ្លោសៗ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

(នាមកិរិយា) ធ្លាក់ទឹកពីអាកាសចុះមក, បង្អុរឱ្យធ្លាក់ទឹកគ្រាប់តូចៗល្មមឬថ្លោសៗ :

ឧទាហរណ៍

“ភ្លៀងហើយ, ចូលមកក្នុងរោងសិនទៅ!, ដើរទាំងកំពុងភ្លៀង។”

២

ធ្នារទឹក ឬតំណក់ទឹកទាំងឡាយដែលធ្លាក់ចុះមកអំពីអាកាស :

ឧទាហរណ៍

“មានភ្លៀងច្រើន។”

៣

ភ្លៀងខ្លាំងធ្លាក់ជាប់ៗគ្នា ជាពិសេសនៅរដូវក្ដៅក្នុងខែផល្គុណឬចេត្រ :

ឧទាហរណ៍

“ភ្លៀងកក់ខែពេលចូលឆ្នាំ។”

៤

ភ្លៀងធ្លាក់មកលាយនឹងដុំទឹកកកតូចៗ។ ខ្លះហៅថា ភ្លៀងធ្លាក់ព្រិល ឬភ្លៀងធ្លាក់ទឹកកក។

៥

ទម្រង់នៃកំណកអាកាសដូចជាភ្លៀងជាដើមដែលផ្ទុកទៅដោយសារធាតុអាស៊ីដ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើកុំប្រើជា កិ. គួរនិយាយថា ធ្លាក់ភ្លៀង, មេឃបង្អុរភ្លៀង, មានភ្លៀង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់