វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លៀង
កិរិយាសព្ទ· verb [ភ្លៀង]
Learner aid: verb · [ភ្លៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(នាមកិរិយា) ធ្លាក់ទឹកពីអាកាសចុះមក, បង្អុរឱ្យធ្លាក់ទឹកគ្រាប់តូចៗល្មមឬថ្លោសៗ :
Learner aid: verb · [ភ្លៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(នាមកិរិយា) ធ្លាក់ទឹកពីអាកាសចុះមក, បង្អុរឱ្យធ្លាក់ទឹកគ្រាប់តូចៗល្មមឬថ្លោសៗ :
(នាមកិរិយា) ធ្លាក់ទឹកពីអាកាសចុះមក, បង្អុរឱ្យធ្លាក់ទឹកគ្រាប់តូចៗល្មមឬថ្លោសៗ :
“ភ្លៀងហើយ, ចូលមកក្នុងរោងសិនទៅ!, ដើរទាំងកំពុងភ្លៀង។”
ធ្នារទឹក ឬតំណក់ទឹកទាំងឡាយដែលធ្លាក់ចុះមកអំពីអាកាស :
“មានភ្លៀងច្រើន។”
ភ្លៀងខ្លាំងធ្លាក់ជាប់ៗគ្នា ជាពិសេសនៅរដូវក្ដៅក្នុងខែផល្គុណឬចេត្រ :
“ភ្លៀងកក់ខែពេលចូលឆ្នាំ។”
ភ្លៀងធ្លាក់មកលាយនឹងដុំទឹកកកតូចៗ។ ខ្លះហៅថា ភ្លៀងធ្លាក់ព្រិល ឬភ្លៀងធ្លាក់ទឹកកក។
ទម្រង់នៃកំណកអាកាសដូចជាភ្លៀងជាដើមដែលផ្ទុកទៅដោយសារធាតុអាស៊ីដ។
(បើកុំប្រើជា កិ. គួរនិយាយថា ធ្លាក់ភ្លៀង, មេឃបង្អុរភ្លៀង, មានភ្លៀង)។