វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មៀន
នាម· noun [មៀន]
Learner aid: noun · [មៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចង្កំវែងស្រោបគល់ដងកាំបិតឬផ្គាក់ជាដើមឱ្យជាប់មាំត្រង់អន្សា :
Learner aid: noun · [មៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចង្កំវែងស្រោបគល់ដងកាំបិតឬផ្គាក់ជាដើមឱ្យជាប់មាំត្រង់អន្សា :
ចង្កំវែងស្រោបគល់ដងកាំបិតឬផ្គាក់ជាដើមឱ្យជាប់មាំត្រង់អន្សា :
“មៀនកាំបិត។”
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ជាដំណាំស្រុកផ្លែមូលៗ ទំហំខ្នាតមេដៃ វេលាទុំមានក្លិនសាច់ក្រអូប មានរសផ្អែម ប្រើជាបង្អែម :
“បបរមៀន (បបរដែលលាយសាច់ផ្លែមៀន)។”