វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មេលំ
នាម· noun [មេ-លំ]
Learner aid: noun · [មេ-លំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្នូកមានសណ្ឋានជាកែងសម្រាប់គ្របត្រង់ប្រសព្វមុខស្លឹក, ស្បូវឬក្បឿង ជាជំនួសព្រំ។
Learner aid: noun · [មេ-លំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្នូកមានសណ្ឋានជាកែងសម្រាប់គ្របត្រង់ប្រសព្វមុខស្លឹក, ស្បូវឬក្បឿង ជាជំនួសព្រំ។
ស្នូកមានសណ្ឋានជាកែងសម្រាប់គ្របត្រង់ប្រសព្វមុខស្លឹក, ស្បូវឬក្បឿង ជាជំនួសព្រំ។
(ព.ប្រ.) មនុស្ស សត្វ ឬឈើ ដែលជាចាស់ឬជាប្រធានលើគេក្នុងពួកមួយៗ :
“មេលំស្រុក, មេលំក្រោល, មេលំព្រៃ។”