វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្ទេស
នាម· noun [ម្ទេស](ហិណ្ឌី មរិចៈ)
Learner aid: noun · [ម្ទេស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ដើមតូចៗទាបៗផ្លែប្រើជាគ្រឿងហឹរ; មានឈ្មោះច្រើនបែបគឺ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ដើមតូចៗទាបៗផ្លែប្រើជាគ្រឿងហឹរ; មានឈ្មោះច្រើនបែបគឺ :
ឧទាហរណ៍
“ម្ទេសខ្មាំង, ម្ទេសផ្លោក ឬ ម្ទេសសំពៅ, ម្ទេសល័ខ, ម្ទេសដៃនាង ជាដើម។”
២
ម្ទេសមួយប្រភេទមានផ្លែទ្រើសជាងម្ទេសប្លោក មានពូជមកពីហាវ៉ៃ មានរសជាតិមិនហឺរ អាចប្រើជាបន្លែស្រស់បាន :
ឧទាហរណ៍
“ម្ទេសហាវ៉ៃអាចប្រើជាអន្លក់បាន។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ហិណ្ឌី មរិចៈ)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ហិណ្ឌី មរិចៈ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់