វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្រឹគ
នាម· noun [ម្រ៉ឹក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ម្រ៉ឹក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សត្វចតុប្បាទព្រៃទូទៅមានសីហៈ, ខ្លា, ឈ្លូស, ប្រើស, ក្ដាន់, រមាំង ជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១០ ន័យនិយមន័យ
១
សត្វចតុប្បាទព្រៃទូទៅមានសីហៈ, ខ្លា, ឈ្លូស, ប្រើស, ក្ដាន់, រមាំង ជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ពួកម្រឹគ, ហ្វូងម្រឹគ; ព្រានម្រឹគ; បើញីជា ម្រឹគី។”
២
(ម.ព. មិគជាត)។
៣
អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយការបរបាញ់ម្រឹគយកសាច់ជាដើមលក់ដូរ (ព្រានម្រឹគ)។
៤
(ម.ព. មិគទាយពន)។
៥
(ម.ព. មិគទាយពន)។
៦
(ដូចគ្នានឹង មិគព័ន្ធន៍ ដែរ)។
៧
ស្ដេចម្រឹគ (ឈ្មោល)។
៨
(ម.ព. ម្រឹគរាជ)។
៩
ពួកម្រឹគញីនិងម្រឹគឈ្មោល។
១០
ស្ដេចម្រឹគ (ច្រើនសំដៅសត្វសីហៈ)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើញីជា ម្រឹគរាជិនី ស្ដេចម្រឹគញី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ម្ឫិគ; បា. មិគ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់