វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ម្រេញ

នាម· noun [ម្រេញ](ស. មះរេ៏ង អ.ថ. ម៉ៈរ៉ិង)

Learner aid: noun · [ម្រេញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះរោគពួកមួយ មានច្រើនបែប បណ្ដាលឱ្យសាច់ព្រោកជ្រោកជ្រាកធ្វើឱ្យស្គម ច្រើនតែចាប់កើតត្រង់ក ជារោគរឹងត្អឹងរក្សាឱ្យជាបានដោយកម្រណាស់ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះរោគពួកមួយ មានច្រើនបែប បណ្ដាលឱ្យសាច់ព្រោកជ្រោកជ្រាកធ្វើឱ្យស្គម ច្រើនតែចាប់កើតត្រង់ក ជារោគរឹងត្អឹងរក្សាឱ្យជាបានដោយកម្រណាស់ :

ឧទាហរណ៍

“ម្រេញក្រាប់, ម្រេញបណ្ដើរកូន, ម្រេញទាម, ម្រេញបែក ...។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ស. មះរេ៏ង អ.ថ. ម៉ៈរ៉ិង)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. មះរេ៏ង អ.ថ. ម៉ៈរ៉ិង)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់