វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រណែង
នាម· noun [រ-ណែង](ស. រះនេង អ.ថ. រ៉ៈណែង)
Learner aid: noun · [រ-ណែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចម្រៀកឈើឬឫស្សីជាដើម ដែលវាយភ្ជាប់លើបង្កង់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ចម្រៀកឈើឬឫស្សីជាដើម ដែលវាយភ្ជាប់លើបង្កង់។
២
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ រណោងថា :
ឧទាហរណ៍
“រណែងរណោង រណោងពេញពាស, រតែងរតោង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ច្រើនតែហៅ ដៃរណែង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ស. រះនេង អ.ថ. រ៉ៈណែង)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. រះនេង អ.ថ. រ៉ៈណែង)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់