វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រទុះ
គុណនាម· adjective [រ-ទុះ]
Learner aid: adjective · [រ-ទុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឆ្លូកសម្បុរឆ្លូកព័ណ៌ពព្រុសៗ ច្រើនអន្លើ :
Learner aid: adjective · [រ-ទុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលឆ្លូកសម្បុរឆ្លូកព័ណ៌ពព្រុសៗ ច្រើនអន្លើ :
ដែលឆ្លូកសម្បុរឆ្លូកព័ណ៌ពព្រុសៗ ច្រើនអន្លើ :
“សម្បុររទុះ។”
ដែលមានសណ្ឋានអុជៗរខុញពេញពាសឬដែលមានកន្ទួលតូចៗពេញពាស :
“ស្នាមរទុះ, មុខអុតរទុះ, កន្ទួលរទុះ។”
ដែលមានប្រហោងឆ្លុះតូចៗច្រើនអន្លើ :
“សំពត់ឆ្លុះរទុះ។”