វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រនុក
នាម· noun [រ-នុក]
Learner aid: noun · [រ-នុក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចន្ទាស់សម្រាប់រុករុញចេញចូលតាមប្រហោងឬចន្លោះ រាំងឬបើកបានតាមត្រូវការ :
Learner aid: noun · [រ-នុក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចន្ទាស់សម្រាប់រុករុញចេញចូលតាមប្រហោងឬចន្លោះ រាំងឬបើកបានតាមត្រូវការ :
ចន្ទាស់សម្រាប់រុករុញចេញចូលតាមប្រហោងឬចន្លោះ រាំងឬបើកបានតាមត្រូវការ :
“រនុកទ្វារ។”
(ព.ប្រ.) អ្នកដែលជាទំនុកទុកចិត្ត ប្រាប់ផ្លូវ ប្រាប់ទំនង, ឱ្យការ ឬទាំងជាទីពឹងពាក់អាស្រ័យផង ហៅថា រនុក ដែរ :
“គេមានរនុកខាងក្នុងមាំណាស់។ ចោរស្រុកជារនុកចោរព្រៃ; ពាក្យកាព្យថា ចោរព្រៃអាស្រ័យពឹងចោរស្រុក ដែលជារនុកឱ្យដឹងដាន ប្រាប់អស់កិច្ចការកលលំអាន ទើបចូលប្លន់បានឥតញញើត។”