វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រន្ធ

នាម· noun [រន់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [រន់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

រូង, ប្រហោង; រូងទាល់ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

រូង, ប្រហោង; រូងទាល់ :

ឧទាហរណ៍

“រន្ធក្ដាម, រន្ធកណ្ដុល, រន្ធចង្រិត, រន្ធជាស, រន្ធត្រដេវ។”

២

ប៉ែកខាងចុងរន្ធក្នុងដី មានសណ្ឋានសេវឡើងលើធ្លុះក្រហេវបន្តិចឬមិនធ្លុះទេ គ្រាន់តែស្ដើងស្ទើរនឹងធ្លុះក៏មានសម្រាប់ឱ្យមានខ្យល់អាកាសដើរស្រួលឬសម្រាប់ដោះខ្លួនចេញក្នុងកាលដែលមានភ័យអាសន្ន (របស់សត្វរន្ធវាសីពួកខ្លះ) :

ឧទាហរណ៍

“រន្ធផើយជាស, រន្ធហុយកណ្ដុរប្រែង។”

៣

(ម.ព. រន្ធផើយ)។

៤

រន្ធដែលមានប្រហោងតូចបែកសៀវក្រហេវ (សម្រាប់សត្វម្ចាស់រន្ធគេចលាក់ខ្លួនពួនបំបាំង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. រន្រ្ធ "រូង, ប្រហោង; អណ្ដូង, រំលុង, ទោស, កំហុស; វិកល,ពិកល្យ, ពិការ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់