វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របង
នាម· noun [រ-បង]
Learner aid: noun · [រ-បង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំណារមាំធ្វើរាំងភូមិ, រាំងដំណាំជាដើមសម្រាប់ការពារមិនឱ្យសត្វ ឬមនុស្សចូលបាន :
Learner aid: noun · [រ-បង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចំណារមាំធ្វើរាំងភូមិ, រាំងដំណាំជាដើមសម្រាប់ការពារមិនឱ្យសត្វ ឬមនុស្សចូលបាន :
ចំណារមាំធ្វើរាំងភូមិ, រាំងដំណាំជាដើមសម្រាប់ការពារមិនឱ្យសត្វ ឬមនុស្សចូលបាន :
“របងភូមិ, របងចម្ការ។”
(ព.ទ.បុ.) ត្រូវឆបរ៉បនឹងអ្នកមានអំណាចទើបសត្រូវមិនហ៊ានលុកលុយមើលងាយបាន។
របងមានឃ្នង។