វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របាំងភក់
នាម· noun [រ-បាំង-ភក់]
Learner aid: noun · [រ-បាំង-ភក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្នែកមួយនៃកង់ ម៉ូតូ ឬរថយន្ត ដែលមានរាងជាស្រទបចេកកោង ធ្វើពីដែកឬជ័រ ស្ថិតនៅពីលើកង់ សម្រាប់ការពារភក់មិនឱ្យបាចសាចលើកង់ឬម៉ូតូ និងអ្នកជិះ :
