វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

របះរបើង

គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [រ-បះ-រ-បើង]

Learner aid: adverb, adjective · [រ-បះ-រ-បើង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមិនស៊ប់ ចេះតែបះចុះបះឡើង, ជាន់ខាងណេះបះខាងណោះ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលមិនស៊ប់ ចេះតែបះចុះបះឡើង, ជាន់ខាងណេះបះខាងណោះ :

ឧទាហរណ៍

“ឈររបះរបើង; ក្ដាររបះរបើង។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់