វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រម
គុណនាម, នាម· adjective, noun [រម]
Learner aid: adjective, noun · [រម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដុះក្រោយបន្ទាប់អែបនែបនឹងគេ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖កូនរម
Learner aid: adjective, noun · [រម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដុះក្រោយបន្ទាប់អែបនែបនឹងគេ :
ដែលដុះក្រោយបន្ទាប់អែបនែបនឹងគេ :
“ឈើគគីរមានដុះរមច្រើនណាស់។”
(ព.ប្រ.) មនុស្សដែលតូចរងពីគេមក ឬដែលនៅជារណបគេ :
“នៅជាកូនរមគេ, ធ្វើជាស្មៀនរមគេ។”
ខ្នែងតូចដែលដុះក្រោយ ហើយអែបនែបនឹងខ្នែងធំ។
ផ្កាត្នោតជាដើមដែលដុះលេចក្រោយដូចជាស្នៀតផ្ទាប់អែបនឹងផ្កាធំ (ហៅ កូនរម ក៏បាន)។
(ហៅ កូនរម ក៏បាន)។