វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រមៀល
កិរិយាសព្ទ· verb [រ-មៀល]
Learner aid: verb · [រ-មៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រអិលជ្រុលវិលឯងរឿយៗ ច្រើនត្រឡប់ច្រើនសាពីទីខ្ពស់ទៅទីទាបដូចគេចាប់ប្រមៀល :
Learner aid: verb · [រ-មៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រអិលជ្រុលវិលឯងរឿយៗ ច្រើនត្រឡប់ច្រើនសាពីទីខ្ពស់ទៅទីទាបដូចគេចាប់ប្រមៀល :
រអិលជ្រុលវិលឯងរឿយៗ ច្រើនត្រឡប់ច្រើនសាពីទីខ្ពស់ទៅទីទាបដូចគេចាប់ប្រមៀល :
“ផ្លែក្រូចរមៀល។”
ដែលទាបម្ខាងល្មមតែផ្លែក្រូចរមៀលបាន :
“ទាបរមៀលក្រូច។”