វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រមែង
គុណកិរិយា· adverb [រ-មែង]
Learner aid: adverb · [រ-មែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តែង, តែងតែ, រែង, រែងតែ, ធ្លាប់តែ, ច្រើនតែ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រមែងតែ
Learner aid: adverb · [រ-មែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តែង, តែងតែ, រែង, រែងតែ, ធ្លាប់តែ, ច្រើនតែ :
តែង, តែងតែ, រែង, រែងតែ, ធ្លាប់តែ, ច្រើនតែ :
“អ្នកសូមរមែងចង់បានច្រើន, មនុស្សឆោតល្ងង់រមែងតែឆាប់ជឿគេ។”
(ម.ព. រែង{¥¥}២{££}, រែងតែ ផង)។