វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រលុះ
[រ-លុះ]
Learner aid: [រ-លុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ច្រោះ, ធ្លុះធ្លាយ ជារន្ធ, ជាប្រហោង, ជារូងឬប្រឡាយ មិនរហូតឬរហូតទៅម្ខាងក៏មាន :
Learner aid: [រ-លុះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ច្រោះ, ធ្លុះធ្លាយ ជារន្ធ, ជាប្រហោង, ជារូងឬប្រឡាយ មិនរហូតឬរហូតទៅម្ខាងក៏មាន :
ច្រោះ, ធ្លុះធ្លាយ ជារន្ធ, ជាប្រហោង, ជារូងឬប្រឡាយ មិនរហូតឬរហូតទៅម្ខាងក៏មាន :
“ដីរលុះ, ទំនប់រលុះ។”
ដែលមុតឬស៊ីធ្លុះជ្រៅដូចគេទម្លុះ :
“មុតរលុះ; ដំបៅរលុះ។”
រលាឬរសាយធូរមិនតឹងមិនណែនដូចដើម :
“ចំណងរលុះ, របុំអំបោះរលុះ។”
រលុះហើយរលួយផង :
“ដំបៅស៊ីរលុះរលួយ។ល។”