វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រវៀស
កិរិយាសព្ទ· verb [រ-វៀស]
Learner aid: verb · [រ-វៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខំប្រញាប់, គិតឃើញដោយឆាប់, ដោយរួសរាន់ :
Learner aid: verb · [រ-វៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខំប្រញាប់, គិតឃើញដោយឆាប់, ដោយរួសរាន់ :
ខំប្រញាប់, គិតឃើញដោយឆាប់, ដោយរួសរាន់ :
“រវៀសចេញទៅ, រវៀសធ្វើការមុនគេ, រវៀសប្រាប់ឱ្យដឹងមុន។”
រូតរះ, រួសរាន់, ប្រញាប់ប្រញាល់, ម្នីម្នា :
“រវៀសរវៃចេញទៅមុនគេ, រវៀសរវៃធ្វើការ; ដើររវៀសរវៃ។”