វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រវ៉ាច់

គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [រ-វ៉ាច់]

Learner aid: adverb, adjective · [រ-វ៉ាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលនិយាយប៉ប៉ាច់ឥតស្រាក :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ដែលនិយាយប៉ប៉ាច់ឥតស្រាក :

ឧទាហរណ៍

“និយាយរវ៉ាច់; សម្ដីរវ៉ាច់។”

២

ប៉ាច់ៗប៉ោចៗឬប៉ប៉ាច់ប៉ប៉ោច :

ឧទាហរណ៍

“និយាយរវ៉ាច់រវ៉ោច; សម្ដីរវ៉ាច់រវ៉ោច។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់