វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រវ័ណ្ឌ
កិរិយាសព្ទ· verb [រ-វ័ន]
Learner aid: verb · [រ-វ័ន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វ័ណ្ឌចុះវ័ណ្ឌឡើង, ព័ទ្ធព័ន្ធពេញពាស :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រវាន់
Learner aid: verb · [រ-វ័ន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វ័ណ្ឌចុះវ័ណ្ឌឡើង, ព័ទ្ធព័ន្ធពេញពាស :
វ័ណ្ឌចុះវ័ណ្ឌឡើង, ព័ទ្ធព័ន្ធពេញពាស :
“អន្ទង់រវ័ណ្ឌក្នុងលប។”
ដែលវ័ណ្ឌគ្នាទៅវិញទៅមក, ដែលព័ទ្ធព័ន្ធពេញពាស :
“មើលទៅឃើញរវ័ណ្ឌ។”
(សរសេរក្លាយជា រវាន់ ក៏មាន។ ម.ព. វ័ណ្ដ ផង)។