វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រសៀល
នាម· noun [រ-សៀល]
Learner aid: noun · [រ-សៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វេលាក្នុងរវាងថ្ងៃត្រង់និងល្ងាច គឺតាំងពីក្រោយថ្ងៃត្រង់ដល់ពេលល្ងាច :
Learner aid: noun · [រ-សៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វេលាក្នុងរវាងថ្ងៃត្រង់និងល្ងាច គឺតាំងពីក្រោយថ្ងៃត្រង់ដល់ពេលល្ងាច :
វេលាក្នុងរវាងថ្ងៃត្រង់និងល្ងាច គឺតាំងពីក្រោយថ្ងៃត្រង់ដល់ពេលល្ងាច :
“រសៀលម៉ោង ១៣, រសៀលម៉ោង ១៥។”
វេលាព្រះអាទិត្យជ្រេទាបប៉ប្រះលើកំពូលភ្នំខ្ពស់។
(ព.ប្រ.) ជិតនឹង, ទៀបនឹងដល់, រកកល់នឹង :
“រសៀលទៅរកស្លាប់; ការនោះកាន់តែរសៀលដែរហើយ។”