វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រស្សកាល
នាម· noun [រ័ស-សៈ-កាល]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [រ័ស-សៈ-កាល] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលខ្លី, កាលពុំយូរ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាលខ្លី, កាលពុំយូរ។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ហ្រស្វ + កាល)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់