វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រអិល

កិរិយាសព្ទ· verb [រ-អិល]

Learner aid: verb · [រ-អិល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ភ្លាត់, របូត, ឃ្លាតដោយកិល, រមៀល, ជ្រុល :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រឥល
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ភ្លាត់, របូត, ឃ្លាតដោយកិល, រមៀល, ជ្រុល :

ឧទាហរណ៍

“ដើរប្រយ័ត្នរអិលដួល!”

២

ដែលងាយឃ្លាត, របូត, ភ្លាត់ពិបាកចាប់ ពិបាកទប់ :

ឧទាហរណ៍

“ផ្លូវរអិល, រអិលចាប់មិនជាប់។”

៣

ដែលថាបានហូរឥតទាក់ :

ឧទាហរណ៍

“ចាំមាត់រអិល, អានសំបុត្ររអិល។”

៤

ដែលទប់មាត់មិនសូវបាន, ច្រើនរបូតមាត់និយាយតាមតែប្រទះ :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សមាត់រអិល (ព.ប្រ.)។”

៥

រអិលខ្លាំង។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់