វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រអឹករអឺន

គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [រ-អឹក-រ-អឺន]

Learner aid: adverb, adjective · [រ-អឹក-រ-អឺន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលត្រូវអធ្យាស្រ័យត្រូវមាត់ត្រូវពាក្យគ្នា ឥតរង្កៀស :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលត្រូវអធ្យាស្រ័យត្រូវមាត់ត្រូវពាក្យគ្នា ឥតរង្កៀស :

ឧទាហរណ៍

“ធ្លាប់នៅរអឹករអឺននឹងគ្នារៀងមក។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់