វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រឭក
កិរិយាសព្ទ· verb [រ-ឭក]
Learner aid: verb · [រ-ឭក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គិតដល់, នឹកដល់, នឹករឿយៗ, នឹកឃើញឡើងវិញ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រលឹក
Learner aid: verb · [រ-ឭក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គិតដល់, នឹកដល់, នឹករឿយៗ, នឹកឃើញឡើងវិញ :
គិតដល់, នឹកដល់, នឹករឿយៗ, នឹកឃើញឡើងវិញ :
“រឭកគុណ, រឭកកូន, រឭកស្រុក, រឭកជាតិ។”
ទុកគ្រាន់នឹងឱ្យឃើញម្ដងៗឱ្យភ្នកនឹកដល់។
ភ្ញាក់ពីដេក :
“រឭកពីដេក, ដាស់មិនរឭក។”