វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រុក្ខ
នាម· noun [រុក-ខៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [រុក-ខៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈើ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រុក្ខ—
Learner aid: noun · [រុក-ខៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈើ។
ឈើ។
ដើមឈើដែលមានគេគោរពរាប់អានថាជារបស់ស័ក្ដិសិទ្ធិ។
ម្លប់ឈើ។
ព្រៃ, ដងព្រៃ។
ផ្លែឈើ។
ផ្លែឈើតូចធំ។
ទីប្របដើមឈើ។
អ្នកកាន់ធុតង្គមួយប្រភេទ តមមិននៅក្នុងទីប្រក់ទីបាំង ត្រូវនៅអាស្រ័យតែក្នុងម្លប់ឈើ (ព.ពុ.)។
មែកឈើ។
អវយវៈរបស់ឈើ (មានមែក, សន្លឹកជាដើម)។
ដែលរស់នៅអាស្រ័យនឹងដើមឈើ ដូចជា ពពួកបញ្ញើក្អែក។
រុក្ខជាតិប្រើជាឱសថ។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. វ្ឫក្ស)