វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រៀបរយ
គុណនាម· adjective [រៀប-រយ]
Learner aid: adjective · [រៀប-រយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានរបៀបល្អ, មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ, ចុះបែប, ចុះរបៀប, មានរបៀបត្រូវគ្នា; សុភាព :
Learner aid: adjective · [រៀប-រយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានរបៀបល្អ, មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ, ចុះបែប, ចុះរបៀប, មានរបៀបត្រូវគ្នា; សុភាព :
ដែលមានរបៀបល្អ, មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ, ចុះបែប, ចុះរបៀប, មានរបៀបត្រូវគ្នា; សុភាព :
“ស្រុករៀបរយ, ប្រទេសរៀបរយ, បណ្ដារាស្ត្ររៀបរយ, សម្ដីរៀបរយ, របៀបរៀបរយ។”
ដែលមានរបៀបល្អ, ដែលមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ :
“ដាក់ឱ្យរៀបរយ ដាក់ឱ្យត្រូវរបៀប, ឱ្យចុះរបៀប។”