វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រៀបរយ

គុណនាម· adjective [រៀប-រយ]

Learner aid: adjective · [រៀប-រយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមានរបៀបល្អ, មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ, ចុះបែប, ចុះរបៀប, មានរបៀបត្រូវគ្នា; សុភាព :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ដែលមានរបៀបល្អ, មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ, ចុះបែប, ចុះរបៀប, មានរបៀបត្រូវគ្នា; សុភាព :

ឧទាហរណ៍

“ស្រុករៀបរយ, ប្រទេសរៀបរយ, បណ្ដារាស្ត្ររៀបរយ, សម្ដីរៀបរយ, របៀបរៀបរយ។”

២

ដែលមានរបៀបល្អ, ដែលមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រឹមត្រូវ :

ឧទាហរណ៍

“ដាក់ឱ្យរៀបរយ ដាក់ឱ្យត្រូវរបៀប, ឱ្យចុះរបៀប។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់