វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រែះ
កិរិយាសព្ទ· verb [រែះ]
Learner aid: verb · [រែះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជ្រែះ, ធ្វើឱ្យដាច់ ឱ្យរបេះ បន្តិចៗ ដោយដែកមានមុខមុត :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រេះ
Learner aid: verb · [រែះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជ្រែះ, ធ្វើឱ្យដាច់ ឱ្យរបេះ បន្តិចៗ ដោយដែកមានមុខមុត :
ជ្រែះ, ធ្វើឱ្យដាច់ ឱ្យរបេះ បន្តិចៗ ដោយដែកមានមុខមុត :
“រែះប្រហោងដុំរទេះ, យកពន្លាករែះសាច់ឈើ។”