វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រោធន

នាម· noun [រោ-ធៈ-នៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [រោ-ធៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការបិទ, បិទបាំង, រាំង, ខ្ទប់, ចុក, ភ្ជិត; ការឃុំខាំង, ដំណើរជាប់ទោស, ត្រូវទោស។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖រោធន—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ

១

ការបិទ, បិទបាំង, រាំង, ខ្ទប់, ចុក, ភ្ជិត; ការឃុំខាំង, ដំណើរជាប់ទោស, ត្រូវទោស។

២

អំពើឃុំខាំង, ការដាក់ទោស, ដាក់គុក។

៣

ហេតុឬដំណើរដែលជាប់ឃុំ, ដែលជាប់ទោស។

៤

ទីសម្រាប់ឃុំខាំង, គុក; កំពែង។

៥

អាជ្ញាឃុំខាំង, ទោសគុក, ទោសច្រវាក់, ទោសខ្នោះ, ទោសឃ្នាង។

៦

(ម.ព. រោធនដ្ឋាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត