វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំលុង
នាម· noun [រំ-លុង]
Learner aid: noun · [រំ-លុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រណ្ដៅដែលជីកលុងសម្រាប់ឱ្យត្រីននៀលឡើងធ្លាក់ ឬលោតធ្លាក់ហើយលោតឡើងពុំរួច :
Learner aid: noun · [រំ-លុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រណ្ដៅដែលជីកលុងសម្រាប់ឱ្យត្រីននៀលឡើងធ្លាក់ ឬលោតធ្លាក់ហើយលោតឡើងពុំរួច :
រណ្ដៅដែលជីកលុងសម្រាប់ឱ្យត្រីននៀលឡើងធ្លាក់ ឬលោតធ្លាក់ហើយលោតឡើងពុំរួច :
“ត្រីរំលុង (ត្រីដែលធ្លាក់ក្នុងរំលុង)។”
រណ្ដៅធំជ្រៅដែលគេជីកសម្រាប់ឱ្យសត្វចតុប្បាទធ្លាក់ចុះហើយឡើងពុំរួច :
“ជ្រូកព្រៃធ្លាក់រំលុង, ដើរធ្លាក់ផុងក្នុងរំលុង។”