វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រ៉ក
នាម· noun [រ៉ក]
Learner aid: noun · [រ៉ក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញ វិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះដោយងាយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់មានភ្លៅសណ្ឋានខូងជុំវិញ វិលបានធូរស្រួល សម្រាប់ស៊កខ្សែឬពួរទាញអ្វីៗយោងឡើងឬសម្រូតចុះដោយងាយ :
ឧទាហរណ៍
“រ៉កឈើ, រ៉កដែក (ចិនហៅកៅឡាក់)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់