រ៉យកែវ

“ដំណើរពាក្យរ៉យកែវ, តែងសេចក្ដីរ៉យកែវ។ ពាក្យទេសន៍ រ៉យកែវ (កម្រងកែវ) នោះដូចជា ព្រហ្មេ ម្នាលញ្រហ្មណ៍អ្ហើយ, ឯស សេលោ រីភ្នំដែលយើងក្រឡេកមើលទៅឃើញងងឹតអ័ព្ទមេឃបែកជាផ្សែងភ្នំហ្នឹងឯងឈ្មោះគន្ធមាទគិរី ជាទីនៅអាស្រ័យនៃពួកអមរពិទ្យាធរ និងសត្វផងនានា តាមដងមាគ៌ាចុះតែជើងអ្នកមួយ ព្រាហ្មណ៍ឯងទៅចុះកុំព្រួយ ឥតមានទុក្ខភ័យអ្វីឡើយ ... (មហាវេស្សន្តរជាតក កណ្ឌមហាពន)។”