Learner aid: adjective · [លូក] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សៅហ្មង; ថោកថយ ឬថយថោក, ថោកទាប ឬទាបថោក; ទន់ទាប, ទន់ថយ; ខ្ជីខ្ជា; ក្រីក្រ; ដែលត្រដាបត្រដួស។
សៅហ្មង; ថោកថយ ឬថយថោក, ថោកទាប ឬទាបថោក; ទន់ទាប, ទន់ថយ; ខ្ជីខ្ជា; ក្រីក្រ; ដែលត្រដាបត្រដួស។
អំពើសៅហ្មង; ការងារថោកទាប។
ការរស់នៅដោយសៅហ្មង, ការរស់ត្រដាបត្រដួស។
ដែលរស់នៅត្រដាបត្រដួស។
(ម.ព. លូខជីវិន)។
(ម.ព. លូខជីវិន)។
ភាពឬភាវៈសៅហ្មងឬថោកទាបនិងឧត្តម។
ថោកថយខ្លះឧត្តមខ្លះ :
“អាហារលូខប្រណីត។”
សម្បុរសៅហ្មង, អន់, ស្រអាប់។
សេចក្ដីសៅហ្មង, ដំណើរថោកទាប។
ភោជនថោកទាប។
សម្ដីខ្ជីខ្ជា, ពាក្យពុំគប្បី។
(ម.ព. លូខវាចា)។
អ្នកដែលពោលពាក្យខ្ជីខ្ជា, ពុំគាប្បី :
“(ព.កា.) ថា លូខវាទី ច្រើនប្រើសម្ដី ខ្ជីខ្ជាឥតបទ វាចង់ថាអ្វី ស្រេចតែនឹងមាត់ ពោលថាខុសភ្លាត់ ពុំបានការឡើយ។ ខាង លូខវាទិនី ថា លូខវាទិនី ជាស្រីញីកុំហៅស្រី ព្រោះវាប្រើសម្ដី ជាវចីពុំបានការ។ល។”
(ម.ព. លូខវាទិន)។
(ម.ព. លូខវាទិន)។
(បើស្ត្រីជា លូខជីវិនី)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. លូក្ស, រូក្ស)
