វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លួង
កិរិយាសព្ទ· verb [លួង]
Learner aid: verb · [លួង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យទន់ផ្អែមល្ហែមសម្រួលចិត្តអ្នកដទៃឱ្យធូរឱ្យស្រួល :
Learner aid: verb · [លួង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យទន់ផ្អែមល្ហែមសម្រួលចិត្តអ្នកដទៃឱ្យធូរឱ្យស្រួល :
ពោលពាក្យទន់ផ្អែមល្ហែមសម្រួលចិត្តអ្នកដទៃឱ្យធូរឱ្យស្រួល :
“ម្ដាយលួងកូន។”
លោមដោយលួងចិត្ត, ល្បួងលួងឱ្យស្រួលចិត្ត។