Learner aid: verb · [លើក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
យកពីក្រោមឡើងទៅលើ, យកពីទំនាបទៅទីខ្ពស់; យកពីទីមួយទៅទីដទៃ; ជ្រោងឡើង, ទ្រឡើង, ស្ទួយឡើង; គ្រាហ៍ឡើង; ធ្វើឱ្យខ្ពស់, ដាក់បំពេញឬពូនឱ្យខ្ពស់ :
យកពីក្រោមឡើងទៅលើ, យកពីទំនាបទៅទីខ្ពស់; យកពីទីមួយទៅទីដទៃ; ជ្រោងឡើង, ទ្រឡើង, ស្ទួយឡើង; គ្រាហ៍ឡើង; ធ្វើឱ្យខ្ពស់, ដាក់បំពេញឬពូនឱ្យខ្ពស់ :
“លើកអីវ៉ាន់ពីដីដាក់លើផ្ទះ; លើកដៃ; លើកបាយ; លើកមនុស្សឈឺ, លើកដី, លើកថ្នល់, លើកភ្លឺស្រែ។”
តែងកាព្យ។
គាស់ខ្មោច :
“បុណ្យលើកខ្មោច។”
(ព.សា.) គាស់ខ្មោចហើយស្រោចទឹកលាងឆ្អឹង។
អួតខ្លួន, តម្កើងខ្លួន :
“និយាយលើកខ្លួន; មនុស្សលើកខ្លួន។”
នាំគ្នាច្រើននាក់។
បោះចោល; ចោលមិនយកជាការ, ចោលលែងត្រូវការ។
សរសើរ ឬបញ្ជោរនាំឱ្យឡើងទឹកចិត្តឬឱ្យបានចិត្ត, ឱ្យលង់ឬឱ្យស៊ុនគំនិត :
“និយាយលើកជើង។”
លើកឱ្យអង្គុយហើយដាក់ផ្ដេកទៅវិញ :
“ឈឺលើកដាក់ (ឈឺធ្ងន់ក្រោកមិនរួច)។”
ធ្វើឱ្យថ្កើង :
“និយាយលើកកម្កើង។”
បញ្ឈប់ទុក, ស្លេះទុក; លើកលែង។
ពោលទោស។
លែងប្រកាន់ទោស, បដិសេធទោស។
នាំកងទ័ពចេញទៅឬត្រឡប់មក។
តាំងរៀបពិធីឬតាំងរបៀបបន់ស្រន់។
តម្កើងមនុស្ស :
“ស្រុកលើកមនុស្ស!”
នាំឱ្យពេញមុខ, ឱ្យមានសេចក្ដីសរសើរ :
“កូនលើកមុខឪពុកម្ដាយ, សិស្សលើកមុខគ្រូ!”
នាំយក :
“លើកយករឿងមកតំណាល!”
(ម.ព. រាសី)។
តែងរឿងប្រតិដ្ឋចេញពីគំនិតខ្លួន។
រំលងចោលខ្លះមិនឱ្យសព្វគ្រប់ :
“និយាយលើកឡៈ!”
លើកគ្នាច្រើននាក់ចូលលុកព្រៃបង្អើលសត្វ ដើម្បីបាញ់ឬឱ្យជាប់ដោយនេសាទុបករណ៍។
គាស់សព (ព.ខ្ព.) (ព.សា.) លើកខ្មោច។
(ម.ព. លើកសពសំស្ការ)។
លើកសពសង្ខារ គឺគាស់សពហើយធ្វើឈាបនកិច្ច (ព.ខ្ព.) (ព.សា.) លើកខ្មោចស្រោចឆ្អឹង។
ដង, កាល, គ្រា :
“គាត់មកទស្សនាអង្គរវត្តជាលើកទីមួយ។”
តាំងប្រសិទ្ធីតាមក្បួនតម្រាសូត្ររំលើករាសីដែលអាប់ឱ្យត្រឡប់រុងរឿងឡើង។
