វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

លេខ

[ឡេក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: [ឡេក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គំនូសប្រាប់ចំនួនសំខ្យា :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៥ ន័យ
១

គំនូសប្រាប់ចំនួនសំខ្យា :

ឧទាហរណ៍

“លេខ ១, ២, ...៩, ១០, ចេះលេខយ័ន្តមន្តអាគម។”

២

ការសរសេរ; ការគូស, គូរ, វាស; គំនូរ; ស្នាម, គំនូស; អក្សរ; សំបុត្រ, ចុតហ្មាយ; គ្រឿងសម្គាល់; ទេវតា; ...។

៣

លេខ៤យ៉ាងគឺ លេខបូក, លេខសង, លេខគុណ, លេខចែក។

៤

ដី ស; ជក់សម្រាប់គូរ, សម្រាប់លាបថ្នាំ។

៥

(ម.ព. លេខផា)។

៦

(ព.សា.) (បុរាណច្រើនប្រើក្នុងក្បួនហោរ)។

៧

ប្រដាប់សម្រាប់ប្រើការសរសេរ មានប៉ាកកានិងខ្មៅដៃជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“អ្នករៀនត្រូវមានលេខភណ្ឌឱ្យសព្វគ្រប់ កុំឱ្យខ្វះនេះខ្វះនោះ។”

៨

(ព.បុ.) លេខដែលគេសរសេរចុះក្នុងយ័ន្តត្រង់កន្លែងដែលត្រូវចុះលេខ។

៩

វិជ្ជាសម្រាប់គិតចំនួន, វិជ្ជានព្វន្ត។

១០

អ្នកចេះលេខវិជ្ជា, អ្នកពូកែខាងវិជ្ជានព្វន្ត។

១១

(ម.ព. លេខវិញ្ញូ)។

១២

(ម.ព. លេខវិទ)។

១៣

(ម.ព. លេខវិជ្ជា)។

១៤

បុរសអ្នកនាំសំបុត្រ, អ្នករត់សំបុត្រ, បុរសប្រៃសណីយ៍។

១៥

(ម.ព. លេខបត្រ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា លេខហារិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់