វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

លែះ

នាម· noun [លែះ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [លែះ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

វត្ថុដែលត្រូវលិទ្ធភ្លក្ស, ដែលត្រូវជញ្ជក់ជញ្ជាប; របស់តិចតួចស្តួចស្តើង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖លេះ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

វត្ថុដែលត្រូវលិទ្ធភ្លក្ស, ដែលត្រូវជញ្ជក់ជញ្ជាប; របស់តិចតួចស្តួចស្តើង :

ឧទាហរណ៍

“អស់អង្ករអស់ម្ហូបទៅហើយ មានលែះអីស៊ី!; អស់ប្រាក់រលីងទៅហើយ បានលែះអីចាយ!”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. លិហ > លេហ "លិទ្ធ, ជញ្ជក់")

បន្តរៀនទៀត