វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លៃ
កិរិយាសព្ទ· verb [លៃ]
Learner aid: verb · [លៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បែង, ចែក, រលែក, គ្នេរ ដោយស្ទង់តាមប្រមាណ :
Learner aid: verb · [លៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បែង, ចែក, រលែក, គ្នេរ ដោយស្ទង់តាមប្រមាណ :
បែង, ចែក, រលែក, គ្នេរ ដោយស្ទង់តាមប្រមាណ :
“លៃឱ្យស្មើគ្នា, លៃខ្នាតមើល, ត្រូវលៃកុំឱ្យខ្វះ។”
ខ្ពស់ស្រោង, ខ្ពស់ល្ហេវ :
“ត្នោតលៃ, ដូងលៃ។”
(ព.ប្រ.) មនុស្សខ្ពស់ចង្គ្រោងលើសគេទាំងពួង (ព.សា.)។