វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លំហួត
នាម· noun [លំ-ហួត]
Learner aid: noun · [លំ-ហួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សណ្ឋានក្បាច់រចនាដែលលក, ល្បក, កូត, ឱ្យផតខូងលំនាំប្រឡាយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សណ្ឋានក្បាច់រចនាដែលលក, ល្បក, កូត, ឱ្យផតខូងលំនាំប្រឡាយ :
ឧទាហរណ៍
“លំហួតក្បាច់ក្បាលសសរ, ក្បាច់មានលំហួត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់