វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លំឱន
កិរិយាសព្ទ· verb [លំ-អោន]
Learner aid: verb · [លំ-អោន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យឱន, បង្អោន, បន្ទន់ចុះ, (ចំពោះតែកាយ, វាចា, ចិត្ត) :
Learner aid: verb · [លំ-អោន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យឱន, បង្អោន, បន្ទន់ចុះ, (ចំពោះតែកាយ, វាចា, ចិត្ត) :
ធ្វើឱ្យឱន, បង្អោន, បន្ទន់ចុះ, (ចំពោះតែកាយ, វាចា, ចិត្ត) :
“លំឱនកាយ, លំឱនវាចា, លំឱនចិត្ត។”
(ម.ព. លំអុត ផង)។