វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្បួង
កិរិយាសព្ទ· verb [ល្បួង]
Learner aid: verb · [ល្បួង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លួងឬបញ្ឆោតដោយប្រើឧបាយកលឱ្យលង់គំនិត ដើម្បីឱ្យបានការតាមបំណង :
Learner aid: verb · [ល្បួង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លួងឬបញ្ឆោតដោយប្រើឧបាយកលឱ្យលង់គំនិត ដើម្បីឱ្យបានការតាមបំណង :
លួងឬបញ្ឆោតដោយប្រើឧបាយកលឱ្យលង់គំនិត ដើម្បីឱ្យបានការតាមបំណង :
“ល្បួងកូនឱ្យរៀនអក្សរ; ល្បួងចាប់ចោរ។”
លួងលោមដោយល្បួង។